อันดับ 9...พูดในใจ - - บอดี้แสลม

ยังทรมานอย่างนี้
เจอะเธอทุกทีต้องคอยข่มใจ
ต้องทำเป็นคุยทักทาย
ต้องทำเหมือนไม่เป็นไร
ทั้งที่ข้างในใจนั้นไม่ใช่เลย

อยากบอกว่าฉันยังรักเธอเสมอ
มันยังคิดถึงเธอไม่เคยเปลี่ยนไป
เจ็บปวดที่ฉันยังพูดได้แค่ในใจ
ก็รู้ถ้าพูดออกไป เธอคงจะไม่ย้อนกลับมา

มันคงจะดีกว่านี้
หากฉันเลิกจำว่าเคยผูกพัน
ยังพยายามทุกวันแต่ทุกครั้งที่เจอกัน
ในใจก็ยังสั่นฉันยังเหมือนเดิม

อยากบอกว่าฉันยังรักเธอเสมอ
มันยังคิดถึงเธอไม่เคยเปลี่ยนไป
เจ็บปวดที่ฉันยังพูดได้แค่ในใจ
ก็รู้ถ้าพูดออกไป เธอคงจะไม่ย้อนกลับมา

เมื่อฉันไม่ใช่คนที่เธอฝัน
ชีวิตของฉันเป็นได้แค่นี้
ถ้ารักเท่าไหร่แต่ก็เข้าใจดี
วันนี้ไม่มีเธอแล้ว

อยากบอกว่าฉันยังรักเธอเสมอ
มันยังคิดถึงเธอไม่เคยเปลี่ยนไป
เจ็บปวดที่ฉันยังพูดได้แค่ในใจ
ก็รู้ถ้าพูดออกไป เธอคงจะไม่ย้อนกลับมา

อยากบอกว่าฉันคงรักแต่เธอ
มันยังคิดถึงเธอทุกลมหายใจ
เจ็บปวดที่ฉันยังพูดได้แค่ในใจ
ก็รู้ถ้าพูดออกไป เธอคงจะไม่ย้อนคืนมา

ก็รู้ถ้าพูดออกไป ความรักคงไม่ย้อน กลับมา

เพลงอันดับ 9 ในรอบปีที่ชอบก็คือเพลงพูดในใจของบอดี้แสลมค่ะ

ความหมายก็อย่างที่รู้ๆ กันในเพลงล่ะค่ะ

ฉันเป็นคนกลัวความไม่เหมือนเดิมนี่นา

เพลงนี้เป็นการแทนความหมายอะไรบางอย่าง

ที่เราไม่สามารถจะอธิบายสิ่งที่เราอยากบอกออกมาให้คนที่เราอยากรู้...รับรู้ได้

ตอนนี้ก็เรื่อยๆ กับชีวิตค่ะ

เมื่อวานฟิวส์ขาดเล็กน้อย กับการสอน

ในเมื่อมันไม่ได้ดั่งใจ ไม่ได้อย่างที่อยากจะให้เป็น

ก็ชักเริ่มคิด-คิด-คิด ว่าคงต้องเปลี่ยนแผนงานตัวเองซะหน่อยแล้ว

ในเมื่อเราทำให้คนเป็นคนดีไม่ได้

ก็คงมิสามารถดำรงหน้าที่ของตัวเองแบบนี้ต่อไปได้เช่นกัน

คงต้องหาสาขาตัวเองใหม่ดีกว่า

เมื่อวาน เพื่อนๆ โทรมาถามกันว่าเป็นอย่างไรบ้าง

ก็อยากบอกว่า...สบายดี

ถึงเรามีปัญหา เราก็คิดว่าเราแก้ปัญหาของเราได้

อาจจะช้าบ้าง ห่ามไปบ้างหรืออาจแก้ปัญหาได้ไม่ดีพอ

แต่ก็เป็นปัญหาที่เราต้องแก้เอง ทำด้วยตัวเองต่อไป

ขอบใจที่ยังเป็นห่วงกันเสมอ

บ่ายนี้มีสอนอีก 2 คาบ เป็นคาบของ ม. 6

กับวิถีชีวิตแบบเดิมๆ ที่ต้องเจอกับเด็กเหล่านี้

ฉันไม่เบื่อกับอาชีพนี้หรอก เพียงแต่บางทีก็อดคิดไม่ได้หรอกว่า

เราจะปล่อยให้เด็กเติบโตและผ่านมือเราไปแบบเป็นคนที่นิยมแต่วัตถุ

นิยมแต่คะแนน โดยไม่มีคุณธรรมในจิตใจกันบ้างหรือ

ไม่ตั้งใจเรียน...แต่อยากได้คะแนนเยอะๆ อยากได้คะแนนดีดี

คนทำดี แต่ได้คะแนนน้อย ก็ท้อใจ

คนลอกก็ลอกไป คะแนนก็งดงาม

เป็นใคร ใครก็อยากจะหาโพย หาที่ลอกทั้งนั้นแหล่ะ

แล้วอนาคต...เด็กไทย....ได้แต่อนิจจัง

ฉันคิดมากไปใช่หรือเปล่าเนี่ย

แต่ฉันไม่อยากเป็นแบบอาจารย์ป้าๆ เหล่านั้นที่ปล่อยให้เด็กเป็นแบบนั้นตลอดไป

โดยมักจะพูดว่า เด็กมันเป็นแบบนั้น ก็ช่างมันเถอะ มันไม่รักดีก็ปล่อยไป

แล้วทำไมถึงไม่หาวิธีการที่ทำให้เค้าเปลี่ยนจากไม่รักดี เป็นรักดีล่ะ..หืม?

ฉันเชื่อมาตลอดว่า...

ทุกวันนี้อาชีพที่ฉันทำคือ "ครู"

ไม่ใช่... "คนรับจ้างสอน"....

แต่ต่อไปฉันก็ไม่แน่ใจแล้วสิ่งที่ฉันทำนั้น

มันก็จะกลายเป็นคนรับจ้างสอน...อย่างที่ฉันไม่ต้องการจริงๆ

ฉันเองก็ไม่ใช่คนดีสักเท่าไหร่

แต่อย่างน้อยก็อยากให้คนที่ฉันสอน

เป็นคนดีกว่าที่เราเป็น...สักนิดก็ยังดี

ทำไมมันทำยากจังว๊า.... เฮ้อออออออออออ =="

ว่าแล้วก็ขอตัวไปสอนก่อนดีก่า

มีความสุขกับการทำงานโดยทั่วกันนะคะ