มุม... Playground
หากใครคนหนึ่งมีคำถาม สักวันคุณอยากจะพบใคร
คำตอบในใจคือใครที่คุณต้องการ
เธอคือคนที่ดีพร้อม ใครๆ ต่างพากันชอบเธอ
เธอคือคำตอบที่ทุกหัวใจใฝ่ฝัน
* และฉันเป็นคนที่ประทับใจเธอเช่นกัน
แต่ฉันก็ไม่กล้าที่จะพูดไป ได้แต่ยิ้มให้เธอเบาๆ
อยู่ในมุมที่เธอไม่สนใจ
แอบมองดูเธอไกลๆ อย่างนี้ต่อไป
** ได้แอบมองแค่ข้างเดียวอยู่ที่มุมนี้
ก็พอแล้วไม่มีเงื่อนไขใดๆ ในความหวังดี
แค่ได้ชอบเธออย่างตอนนี้ ก็ถือเป็นโชคชะตาดีๆ
ที่คนอย่างฉันได้เกิดมาพบกับเธอ
หากเราใกล้กันมากกว่านี้
สักวันมันอาจจะไม่ดี
บางสิ่งในใจฉันอาจทำเธอลำบาก
ก็ปล่อยเธอลอยอยู่บนฟ้า ขอมองดูเธอจากพื้นดิน
แค่เพียงได้เห็นเธอฉันก็สุขใจแล้ว
แม้ฉันเป็นคนที่ประทับใจเธอเช่นกัน
แต่ฉันก็ไม่กล้าที่จะพูดไป ได้แต่ยิ้มให้เธอเบาๆ
อยู่ในมุมที่เธอไม่สนใจ
แอบมองดูเธอไกลๆ อย่างนี้ต่อไป
** ได้แอบมองแค่ข้างเดียวอยู่ที่มุมนี้
ก็พอแล้วไม่มีเงื่อนไขใดๆ ในความหวังดี
แค่ได้ชอบเธออย่างตอนนี้ ก็ถือเป็นโชคชะตาดีๆ
ที่คนอย่างฉันได้เกิดมาพบกับเธอ
แต่ถ้าวันหนึ่งเธอเหนื่อยล้าจากเรื่องต่างๆ
จนเธอรู้สึกว่าโลกนี้เหมือนกับไม่เหลือใคร
โปรดจงรู้เอาไว้ว่าโลกนี้ยังมีความห่วงใย
จากมุมๆ เล็กตรงนี้เสมอ
ได้แอบมองแค่ข้างเดียวอยู่ที่มุมนี้
ก็พอแล้วไม่มีเงื่อนไขใดๆ ในความหวังดี
เพราะเรื่องดีๆ ที่มีตอนนี้
คือการได้รู้ว่าเธอคนนี้ได้มีความสุข
แค่เพียงเท่านี้ฉันก็อุ่นใจ
โย่วๆ หายไปนานเลย... ไม่ได้มาอัพได จนกลายเป็นไดอารี่รายสัปดาห์ไปเสียแล้ว
ตอนนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงในไดเล็กน้อย
จากเฮดได..และแบ๊คกราวนด์ มาจากความคิดถึง...สิ่งที่รักมากที่สุด
สืบเนื่องจากวันเสาร์ที่ผ่านได้มีโอกาสแวะเข้าไปเอาไปรษณีย์
แล้วก็แวะเข้าไปดูบ้านสักหน่อย (ที่กำลังสร้างอยู่ ณ ตอนนี้)
เป็นการกลับไปอีกครั้ง หลังจากไม่ได้ไปอีกเลย เป็นเวลากว่า 4 เดือนแล้ว
รูปลักษณ์ของบ้านหลังใหม่...แน่นอน ไม่เหลือเค้าโครงเดิม
สวยขึ้น..ใหม่ขึ้น...ทันสมัยขึ้น...แต่ก็....
ทำให้นึกถึงภาพบ้านที่เคยถ่ายไว้ก่อนที่จะถูกรื้อ
บ้านหลังนี้ที่อยู่มานานกว่าชั่วชีวิตของตัวเอง...
เมื่อถึงเวลาที่ต้องไป....ก็ต้องไป อะไรก็รั้งไว้ไม่ได้
นึกถึงทีไร
ความทรงจำ...ก็พรั่งพรู
- - ยังไงก็คิดถึงเสมอ - -
และเมื่อวานหลังจากสอนพิเศษเสร็จ
ได้โอกาสเลยไปเจอกันกับพวกเวบ SFC ด้วยกัน
ก็มีพี่กลอย พี่มิ้งค์ พี่ติ๊ก พี่ปอนด์ ฝน แล้วก็ตรูเอง...หึหึ
ก็ไปกินข้าวกัน เม้าท์ๆ กัน รวมถึง...
V
V
V
ถ่ายรูปสติ๊กเกอร์...(ที่เค้าฮิตกันเมื่ออดีต)
เมื่อคุณน้ำฝนเธอเสนอ พวกเราก็เลยสนอง...ซ้า...(น่ากัวเชียว)
(สังเกตได้ว่าใครเอาลงก็คนนั้นแหล่ะ...มีรูปเดี่ยวซ้าด้วย..เหอเหอ
อันนี้ น้อง น้ำฝนคนงาม แสกนมาลงไว้ที่ไดอารี่ของเธอ
(ชะแวบแอบขโมย...ซะงั้นเรย)
ก็ดีค่ะ เป็นความสุขเล็กๆ ที่ไม่ต้องแสดงออกอะไรมากมาย
แต่ก็ทำให้ชีวิตในช่วงสุดสัปดาห์ไม่หง่าว...อีกสัปดาห์นึง
ช่วงสองสามวันนี้เหนื่อยมากๆ งานเยอะสุดๆ
เพราะเนื่องด้วยจะมีงานวิชาการที่โรงเรียนในวันพุธที่ 25 และพฤหัสที่ 26 นี้
เด็กๆ ที่โรงเรียนอยากจัดกิจกรรมญี่ปุ่นขึ้น อาทิ
เขียนพู่กัน พับกระดาษ ถ่ายรูปชุดยูกาตะ ขายทาโกยากิ
แต่ก็อ่ะนะ..เมกะโปรเจ็คนี้คิดกันอยู่ไม่เกิน 2 อาทิตย์เนี่ย
จะทำทันไงว้า....ตรูก็ได้แต่ไถๆ...ไปเรื่อยก่อน
ว่าแล้ว...เหมือนช่วงนี้ตัวเองไถนา...แทนทำงานไงไม่รู้เร้ยยย -*-
วันนี้อยู่ดีดีก็นึกถึงเพลง "มุม" ขึ้นมา
เป็นเพลงที่ชอบมาก...
ฟังที่ไรก็ไม่เบื่อ....และฟังทีไรก็ไม่หลับ
บางครั้งการเป็นแค่ "มุม"ของใครบางคน
ก็สามารถสร้างความสุขที่ยิ่งใหญ่กว่าเป็นกำแพงบานใหญ่ๆ ด้วยซ้ำไป
ซึ่งก็คงจะดีกว่าการได้เปิดเผยอะไรออกมามากมายนัก
อยู่เป็นกำลังใจให้เค้านึกถึงเรา...จะดีกว่า
....ฉันก็ไม่รู้ว่าทุกวันนี้ .....
เธอจะคิดถึงฉันบ้างหรือไม่
และ
เธอจะคิดถึงฉันเป็นคนที่เท่าไหร่
....มันไม่สำคัญหรอก
มันสำคัญที่ว่า.......
" ฉันคิดถึงเธอตลอดเวลา...ก็เท่านั้นเอง"
เหมือนที่เพลงนี้บอก...
" และฉันเป็นคนที่ประทับใจเธอเช่นกัน
แต่ฉันก็ไม่กล้าที่จะพูดไป
ได้แต่ยิ้มให้เธอเบาๆ
อยู่ในมุมที่เธอไม่สนใจ
แอบมองดูเธอไกลๆ อย่างนี้ต่อไป "
เอาเป็นว่า...ไถนาเสร็จเมื่อไหร่จะมาอัพใหม่แล้วกันน๊า
ไปทำงานต่อก่อนละค่า
(รอวันปิดเทอมเร็วๆ....ช้านจะได้ทำอย่างอื่นสักที...)
เห็น "สีส้ม"...ก็คิดถึงอะไรที่มัน "ส้มๆ" น่ะค่ะ
โอยาสุมินาซัยค่ะ...มินะซัง ^^
